RESEARCH NOTES
Mindle นำแนวคิดจากงานวิจัยด้านภาษาและการเรียนรู้มาประกอบการออกแบบประสบการณ์ใช้งาน โดยเน้นประโยคที่ใช้เป็นกลุ่มคำ บริบทจริง การใช้ซ้ำ และการเรียกข้อมูลกลับจากความจำ
งานด้านล่างสนับสนุนหลักการพื้นฐานที่ใช้ในการออกแบบ ไม่ใช่การทดลองประสิทธิผลของผลิตภัณฑ์ Mindle Family English โดยตรง และไม่ใช่คำรับรองว่าผู้ใช้ทุกคนจะได้ผลลัพธ์เท่ากัน
งานวิชาการแยกความหมายของ formulaic sequences อย่างระมัดระวัง และอธิบายว่ากลุ่มคำบางชนิดอาจทำหน้าที่เป็นหน่วยที่ผู้เรียนเก็บหรือประมวลผลร่วมกันได้ แนวคิดนี้เป็นที่มาของการจัดประโยคพร้อมใช้เป็น chunks แทนการนำคำศัพท์เดี่ยวมาประกอบสดทุกครั้ง
Myles & Cordier (2017), Cambridge University Press →แนวคิด usage based มองว่าความถี่ ประสบการณ์การใช้ และความสัมพันธ์ระหว่างรูปภาษา ความหมาย และหน้าที่สื่อสาร มีบทบาทต่อการเรียนรู้ Mindle จึงจัดภาษาไว้ตามกิจวัตรที่เกิดซ้ำ เช่น ตอนตื่น แปรงฟัน กินข้าว และก่อนนอน
Behrens (2015), Language and Cognition →งานทบทวนด้านความจำพบว่าการพยายามเรียกข้อมูลกลับจากความจำช่วยการคงอยู่ระยะยาวได้ดีกว่าการอ่านซ้ำอย่างเดียว แนวคิดนี้เป็นที่มาของขั้น Recall ในระบบ โดยผู้ใช้ค่อยๆ ลองนึกประโยคก่อนเปิดดูคำตอบ
Roediger & Butler (2011), Trends in Cognitive Sciences / PubMed →หลักฐานไม่ได้ชี้ว่าความสามารถเรียนรู้ภาษาหยุดลงเมื่อพ้นวัยเด็กเล็ก งานจากผู้พูดภาษาอังกฤษจำนวนมากพบว่าความสามารถเรียนรู้ไวยากรณ์ยังอยู่ในระดับสูงถึงช่วงปลายวัยรุ่น ขณะเดียวกันงานทบทวนด้านพัฒนาการสมองอธิบายว่าภาษาประกอบด้วย sensitive periods หลายช่วงซึ่งต่อเนื่องไปถึงวัยเด็กตอนปลาย ประสบการณ์และระยะเวลาที่ได้ใช้ภาษายังคงมีผลต่อผลลัพธ์
Hartshorne, Tenenbaum & Pinker (2018), Cognition →Mindle Chunk Method™: Situation → Ready Chunk → Listen → Recall → Use